Blufpoker zonder uitroepteken

  by    0   0

Ik verlang wel eens terug naar de tijd dat ik een zin afsloot met een punt. Eén punt, niet twee of drie. Of soms zelfs vier. Dat een zin bij hoge uitzondering een uitroepteken kreeg, bijvoorbeeld bij totale verwondering, een (groot!) onverwacht genoegen of heftige verontwaardiging. Dat de combinatie vraagteken/uitroepteken het gevolg moest zijn van een typfout en dat meerdere puntjes gevolgd door een uitroepteken of een vraagteken (of beiden) waarschijnlijk vragen hadden opgeroepen bij de ontvanger. Hysterisch zou dat overkomen, of beter gezegd: een beetje ‘Comic Sans’.

vraagtekens-uitroeptekensMijn zakelijke schrijven en privé schrijven vertonen, net als bij de meeste mensen het geval zal zijn, een discrepantie. Waar de zakelijke teksten keurig kop-staart zijn en de juiste leestekens op de juiste plekken bevatten, staan de ‘privé-zinnen’ bol van overtollige punten en een veelheid leestekens om die zin zogenaamd kracht bij te zetten. Soms probeer ik het nog wel eens: interpunctie in de ‘privé-zinnen’ zoals ‘ie ooit bedoeld was. Maar mijn zinnen ogen er grauw en fantasieloos door, afgevlakt. Als ik ze in mijn hoofd meelees – bij wijze van check – is de voice over in mijn hoofd er een met het monotone, blikken stemgeluid van robot Robin uit Bassie & Adriaan. “Bedankt voor de opdracht.” zonder uitroepteken klinkt hondsondankbaar. Toch? Van een ‘Hoe kom je daar nou bij’ zonder de gouden tripple-leestekencombinatie ‘?!?’ gaat net zoveel verontwaardiging uit als K3 die zingt over boze eekhoorns. Een zin niet meer beëindigen met 2 of 3 puntjes houdt in dat ik geen twijfel, bijdehandheid of ‘denk-daar-maar-eens-over-na’ kan laten doorklinken. En dan heb ik het nog niet eens over alle tot smileys-leidende leestekencombinaties.

Help, ik kan me niet meer uitdrukken met leestekens zoals ze bedoeld zijn! En ik geloof niet dat ik daar alleen in ben. In dit hele stukje heb ik vaker op de Backspace-toets moeten drukken om te snoeien in overtollige uitroeptekens en punten dan dat ik de meestvoorkomende letter (een e?) uit dit stukje heb ingetikt. Maar ik ga cold turkey! Bij wijze van experiment. Zinnen met enkele punten, vraagtekens na een vraag en uitroeptekens alleen als de zin nadruk verdient. O, en hoofdletters alleen aan het begin van de zin en geen Caps Lock-woorden voor een lekkere vette beklemtoning. Niet minder boos, blij, enthousiast, dankbaar, verontwaardigd en opgewekt dan anders, het is alleen niet meer zo zichtbaar. Correct interpunctiegebruik bij wijze van poker face dus…. (die laatste waren om het af te leren.)

Tweet about this on TwitterShare on FacebookEmail this to someoneShare on LinkedIn

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back to Top